Çeviri: batigol-7 & REDO1
Selam! Selam!
Daha Güzel Bir Dünyada
Acıdı mı? Tamam.
- Adın? - Kevin Abdela.
Kevin Abdela. Güzel, Mary. İyi olacaksın.
Böyle iyi. Bunu dört hafta takmak zorunda.
Ağrı kesildiğinde bile takmaya devam etmeli. Dört hafta.
On dakika içinde toparlayalım, millet, lütfen! On dakika, teşekkür ederim.
- Najeeb? - Evet?
- İkişer tane daha alıyoruz. - İki mi? - Tamam, dört tane daha alabiliriz.
Ateşini düşürmek için bir şey vermesi gerekecek.
Günde üç defa.
Buraya geri gel--
Najeeb, sedye lütfen! Ameliyata hazırlayın!
Sakin, sakin. Yaklaş, yaklaş.
Arkamdan bağla. Yardıma ihtiyacım var.
Başarabilir. Nabzını ölç. Hayatta kalmayı başarabilir.
Biraz ışık lazım.
- Hasta uyuyor mu? - Evet doktor.
Tampon.
Tamponu al.
Pens. Nabız kaç?
Nabız 78. Sabit.
Tamam. Sıkı tut.
Pens. Artık dengeli görünüyor.
Başarabileceğini sanmıyordum. Daha önce de bu tür yara gördüm.
Yerel bir caninin işi. Koca Adam.
Yanındaki çocuklarla...
...bebeğin cinsiyeti üzerine bahse girer. Sonra da görmek için kadınları keser.
Ölüm her bir şarkı için imparatorun eşyalarından birini vermiş.
Bülbül ötmeyi sürdürmüş.
Şarkısında, beyaz güllerin yetiştiği, leylakların mis gibi koktuğu...
...huzurlu mezarlıklardan...
...insanların gözyaşlarıyla sulanan yemyeşil çimenlerden söz ediyormuş.
Sonunda ölüm kendi bahçesinin özlemiyle yanar olmuş.
Soğuk beyaz bir sis bulutu gibi pencereden süzülüp çekip gitmiş.
“Teşekkür ederim, çok teşekkür ederim” demiş imparator.
"Benim sevgili küçük kuşum Seni tanıdım artık!
Ben seni ülkemden sürgüne gönderdiğim halde...
...sen yardımıma koştun üzerime çullanan o kötü hayaletleri şarkılarınla kaçırdın.
...ölümü bile kovmayı başardın! Şimdi ben seni nasıl ödüllendireyim!”
“Beni çoktan ödüllendirdin!” demiş bülbül.
“Sana ilk şarkı söylediğimde gözlerinden akan yaşları gördüm.
Şarkı söyleyen biri için gözyaşlarından daha değerli bir mücevher olamaz!
Ama şimdi uyu sen, gücün kuvvetin yerine gelsin! Ben senin için ötmeye devam edeceğim!”
Bülbül tekrar ötmeye başlamış imparator ise tatlı bir uykuya dalmış.
Huzurlu rahat bir uykuya!"
Uyumadan önce bana bunu okurdu.
- Yaptığı iyi bir şey bence. - Bence de.
Hey, Hanna. Bu benim annem. Bu da Hanna.
- Birlikte kalacakları kişi siz misiniz? - Evet.
Sanırım Christian eve dönmek için can atıyor, doğru mu?
Öldüğüne inanmak çok zor.
Christian?
Gerçekten de iyi idare ettiğini söylemek istiyorum.
Seninle gurur duyuyorum. Annen de gurur duyardı.
Sürekli bir şeyler söylemek zorunda değilsin baba.
Konuşabiliriz, değil mi?
Benim adıma konuşmak zorunda değilsin.
- Hazır mısın? - Geliyorum.
- Günaydın Muhammed. - Günaydın efendim.
Tamam, gidelim.
Selam.
Selam canım.
- Hoş geldiniz. - Selam anne.
Çok yerimiz var. Huzurlu ve sessiz bir yerdir. Seni rahatsız etmem.
Senin için internet kuruldu, ayrıca istediğin odayı seçebilirsin.
- Bu en küçük oda. - Sorun değil.
- Hemen karar vermek zorunda değilsin. - Kendi başıma seçebilir miyim, seçemez miyim?
Elbette ama çalışma masan ile yatağın buraya sığmaz.
Ama sen karar ver.
Karar senin.
Manzara muhteşem.
Al bakalım.
Ne oldu sıçan çocuk?
- Lastiklerinin havası mı kaçtı? - Dilin mi tutuldu?
- Heyecan var mı? - Evet.
- Seninle gelmemi ister misin? - Hayır. Tabii ki istemem.
- Dikkat et. - Oldu.
- Görüşürüz. - Bacaklarımızın arasından geç, sıçan.
- Evine gidip biraz peynir ye. - Sıçan değil misin?
- Bir sorun mu var? - Ayaklı çeşme.
- Lanet İsveçli. - Mutant! Çok çirkinsin!
Siktiğimin sıçanı!
Lütfen oturup sessiz olmaya çalışın.
Oturun! Bu kimin?
Bu Christian. Sessiz olun.
Christian pek çok ülkede yaşamış ve Londra'dan buraya yeni taşınmış.
- Danca biliyor mu? - Elbette biliyor, Trine.
Pekâlâ doğum gününü takvime işaretleyeceğim.
- Doğum günün ne zaman? - 7 Temmuz.
Elias ile aynı. Çok komik.
Susun.
Öyleyse Elias'ın yanına oturabilirsin.
- Kesin şunu! - Zavallıcık!
Sınıfta Londra'dan bahsedebiliriz bu durumda. Eğlenceli olacak.
Şimdi tarih kitaplarınızı çıkarın lütfen.
Sizinle tartışmak istemiyorum.
Olamaz!
- Bisiklet pompamı ödünç ister misin? - Hayır kalsın. Sorun yok.
Sibop kapaklarını da almışlar. Hep böyle yapıyorlar.
- Yürürüm. Sorun değil. - Neden başka bir bisiklet almıyorsun?
- O zaman da onun sahibi yürümek zorunda kalır. - Demek ki bu gün onun sırası.
- İşte. - Teşekkür ederim.
Başkalarının lastiklerini mi indiriyorsun? Sen de kim oluyorsun?
Ben Christian.
Christian? Sıçan çocuk ile ne işin var?
- Sıçan çocuk mu? - Evet, sıçan gibi dişleri var.
Ben başkalarının ağzına bakarak dolaşmıyorum.
Topu yakalaman gerekirdi.
Sen de eve yürüyeceksin sıçan çocuk.
- İyi misin. - Evet.
Çok üzgünüm.
- Yardım ister misin? - Hayır, iyiyim.
- Emin misin? - Evet.
Çok üzgünüm.
Bu oraya çok fena sıkışmış. Kaç tane yedin?
Selam canım.
- Günün nasıl geçti? - Fena değildi.
- Yüzüme bak. Emin misin? - Evet.
- Emin misin? - Evet.
Yalan söylersen yiyip bitiririm seni!
Ben de!
Beni rahat bırakın! Rahat bırakın beni.
Elias...
Senden nefret ediyorum.
- Uyumuyor musun? - Hayır, oyunumu bitirmeliyim.
- Gömleğindeki kan mı? - Futbol oynuyorduk.
- Biri yumruk mu attı? - Hayır. Kazaydı.
Mutfağa gelip bana eşlik etmek istemez misin?
- Güzel olurdu. - Hemen geliyorum.
- Selam baba! - Selam evlat.
- Seni gördüğüme çok sevindim. - Ben de. Özledim seni.
- Nasılsın? - Yolculuğun nasıl geçti?
Uzun. Ama iyiydi.
Selam.
Morten, belki açsındır diye sana bir hediye hazırladı.
- Saçını mı kestirdin? - Hayır.
Seninle sohbet etmek güzeldi Elias.
Şimdi sorun olmazsa, anne baban ile yalnız konuşmak isteriz.
- Ne diyorsun? - Biraz mantıklı olalım.
Elias kendini çok soyutluyor. Bununla ilgilenmemiz lazım.
Her gün bisikletinin lastikleri iniyor. Diğer çocuklar ona sıçan çocuk diyor.
Lastiklerinin havasını indiren Sofus değil.
Şahsen değil ama kendi küçük mafyası var.
Bu işin arkasında o var.
Sofus'a bu kadar prim vermemeliyiz...
Diğer öğrencilerin lastikleri de iniyor.
Bunun farkındayız elbette.
Elias için kolay bir durum değil.
Senin gibi çok seyahat eden biriyle birlikte Anton.
Babasının sık sık evden uzak olması Elias için çok zor olmalı.
Ayrıca aranızda başka sorunlar da varsa...
- Ne sorunuymuş bu? - Senin ayrılığın Marianne.
Durun size bir şey söyleyeyim.
Özel hayatımıza karışmayın.
Bunun konumuzla bir ilgisi yok!
Hayır, dur. Dinlediğimiz şeyler beni çok şaşırttı.
Sırf Sofus küçük, sadist bir ruh hastası diye işin sonunu Elias'ı başka bir...
...okula göndermeye mi bağlıyoruz?
Birazcık yapıcı...
...olmayı deneyebilirsek, siz ne öneriyorsunuz?
Anneme çiçek almayı denemelisin belki.
Ya da çikolata.
- Yakından daha da çirkinsin. - Siktir git!
Kes sesini. İsveçlisin sen.
- Geçmek istiyorsan ayakkabımı öp. - Ne oldu ezik?
İğrençsiniz.
Ne oldu Elias? Hani yarın var ya? Biri sorarsa...
- Söylemem. - Ona hiçbir şey olmadı.
Çeneni tut.
Konuşursan, ölürsün.
- Bana bir daha sakın dokunma! - Bir şey yapmam.
Ne bana ne de başkasına.
Ölsen de umurumda değil. Anladın mı?
Bıçağı sakla. Kovulacaksın.
İlaçlarınızı değiştirdik. Kafanız biraz karışabilir.
Dün bir şeyler yediniz mi?
Hepsini yedi. Domuz kızartması. Enfesti.
- Kafanız gerçekten de karıştı, değil mi? - Marianne?
Elias'ın okulundan iki kere aradılar. Geri araman lazım.
- Cep telefonunu açmayı unutmuşsun. - Cep telefonum yok.
- Yalan söylüyorsun Elias. Neden yalan söylüyorsun? - Yalan söylemiyorum.
Christian bıçağı olduğunu kabul etti.
Bisiklet pompasıyla birkaç kez kafasına vurmuş.
Sadece birbirlerine vurduklarını gördüm. Bıçak yoktu.
Dinle beni. Elias bıçağın olduğunu söyledi.
- Bıçağım yoktu. - Tamam.
Herkes yalan söylüyorsa sen doğruyu anlat o zaman.
Bana vurdu. Sonra da ben vurdum.
- Bisiklet pompasıyla vurmuşsun. - Mecburdum.
Benden çok daha büyük. Beni perişan edecekti.
Elias bu ciddi bir durum.
Bir gözünü kaybedebilir.
O da milleti rahat bıraksaydı.
Selam.
- Selam Marianne. - Elias nerede?
- Polis ile konuşuyorlar? - Ne oldu?
Korkunç bir saldırıydı. Anlaşılan işin içinde bir de bıçak var.
- Doğru olamaz. - Christian'ın yapacağı bir şey değil.
- Henüz bulmadılar. - Bunun Elias ile ne ilgisi var?
- Elias Sofus'a vurmuş mu? - Bilmiyoruz.
Polis onlarla görüşüyor, sonra neler olduğunu öğreneceğiz.
Sofus'un kör olduğu doğru mu?
- Kim söyledi bunu? - Polis.
Hayır. Başı ağrıyacak ve muhtemelen bir yara izi kalacak ama iyileşecek.
Çok daha kötüsü olabilirdi.
Sana vurduğunu neden anlatmadın bana?
Anlatsan onunla ve ailesiyle konuşabilirdik.
- Pek çok çocuk gördü. - Bu bir cevap değil.
Karşılık vermeseydim, herkes zayıf olduğumu düşünecekti.
Bıçağı varsa söyle bana. Söz veriyorum kimseye söylemem.
Bıçağı yoktu. Bırak artık sormayı.
Ona vurduysan o da sana vuracak. Bunun sonu gelmez.
Anlamıyor musun? Savaşlar böyle başlar.
Yeterince sert vurursan başlamaz. Bu konuda hiçbir şey bilmiyorsun.
Her okulda böyle. Bana kimse kafa tutamaz artık.
Gene bıçağı sormayacağım. Anladın mı?
Ama bana her şeyi anlatabileceğini bilmeni istiyorum.
Anladın mı?
Evet.
- Benim - Selam.
- Uyuyor muydun? - Hayır.
Ne yapıyorsun?
Flemming Bamse Jørgensen ile diskodayım.
Ne istiyorsun?
Sadece konuşmak.
Sensiz sıkıldım.
- Elias ile konuştun mu? - Elbette.
Seni özledim.
Yapma.
Üzgün olduğumu söyledim sana.
Bunu tüm samimiyetimle söylüyorum.
Aslında oldukça gurur duydum.
Ben.
Pes edip boşanan diğer aptallar gibi olmamamızdan gurur duydum.
Birbirimizi sevdiğimiz için gurur duydum.
Hâlâ da seviyoruz.
Fakat Anton...
Elime yüzüme bulaştırdım.
Denedim...
Bu duruma nasıl geldiğini ve ne kadar aptal olduğumu...
...açıklamaya çalıştım. Denedim...
Evde olduğun zamanlarda sadece ona önem verdin.
Hâlâ canım yanıyor.
Birlikte yaşadığımız her şey.
Sen buradayken, hepsi yalandı.
Hepsi görünüşteydi.
Seni seviyorum.
Seni bağışlamak isterdim ama buna devam edemem.
- Böyle işte. İyi geceler. - Hayır, bekle. Kapatma.
Bu meseleyi kapanmış sayabiliriz sanırım.
Hepiniz saçmaladınız.
Fakat kavgadan hayır gelmeyeceğini de öğrendiniz.
- Doğru. - Daha kötü de sonuçlanabilirdi.
Şimdi Elias ile Sofus tokalaşsın.
- Özür dilerim Elias. - Tamam.
Şimdi de Christian ile Sofus tokalaşsın.
Üzgünüm.
Pazartesi de içinizde garez olmadan döneceksiniz, tamam mı?
- Tema haftası için mi sabırsızlanıyorsunuz? - Evet.
- Tüm okul çok heyecanlı. - Dört gözle bekliyoruz.
- Sen ne yapacaksın Sofus? - Silah grubundayım.
- Misket tüfekleri yapacağız. - Elbette yaparsınız.
- Peki Elias? - Christian ile aynı ekipteyim.
- Yuvarlak Kule'nin maketini yapacağız. - Bunu görmek eğlenceli olacak.
Benimle yürümek ister misin Christian?
Hayır. Hadi Elias.
İşte burada.
- İster misin? - Teşekkür ederim.
Süper!
- Christian? - Evet?
Şimdi gidiyorum. Yarın dörtteki uçağı yakalamaya çalışacağım.
Seni ararım.
- İstersen akşam yemeğine kalabilirsin. - Teşekkür ederim, ama eve gitsem iyi olur.
- Belki hafta sonu o zaman. - Git artık baba.
Görüşürüz.
- Dikkat et Elias. - Siz de.
- Nereye gidiyor? - Londra'ya.
- Annen nerede? - Öldü.
Benimkiler boşanmanın eşiğindeler.
- Annen neden öldü? - Kanserdi.
İlk başta iyileşeceğini sandılar ama başaramadı.
- Ölünce yakıldı. - Tamam.
Cenazeler iğrenç. Bedenler çürür ve yeraltı sularına karışır.
Öldüğüm zaman yakılmak istiyorum. Sen ne dersin?
Olabilir. Aslında bu konuda hiç düşünmedim.
- Burada ne yapıyoruz? - Yukarı çıkıyoruz.
- Yapabilir misin? - Elbette.
Hadi.
- Bu çılgınlık. - Evet.
Tatillerde evde olduğumda buraya gelirdim.
- Evin nerede? - Benim evim mi?
- Oralarda bir yerde. - Tamam.
Epey yüksek.
Evet, bunun gibi.
Ambarların yanındaki silodaydık.
Bunu yapamazsınız.
Christian her gün yukarıda. Oradan bizim evi görebilirsin.
Biliyorum. O yüzden orada oynama diyorum.
Çok tehlikeli. Bir daha yapmayacağına söz ver.
"Mm" deme bana. Söz ver.
- Pompa nerede? - Al bakalım.
- Söz mü? - Evet.
- Neyin sözü? - Yukarıya çıkmayacağım sözü.
Hadi şişirelim.
- Buraya bırakın çocuklar. - Dondurma alabilir miyiz?
- Evet. Yavaşça koyun. - Salıncağı denemek istiyorum.
Yardım için teşekkür ederim.
Kanoya binmek çok eğlenceliydi.
- Yapma! - Hadi çocuklar.
Hay! Ne yapıyorsunuz? Morten!
Kes şunu. Ne yapıyorsunuz. Neden kavga ediyorsunuz?
- Neler oluyor? - Salıncağımı aldı.
- Neden? - Durup dururken yumruk attı bana.
- Ona neden vurdun? - Vurmadım.
- Bir salıncak için neden kavga ediyorsunuz? - Burada neler oluyor dostum?
Ben sallanıyordum o gelip benimle uğraşmaya başladı.
- Salıncağını çalma! - Çocuk çocukluğunu yapacak.
Bir daha oğluma dokunduğunu görmek istemiyorum. Anlaşıldı mı?
- Ona dokunmadım. - Defol git buradan.
Siktir git!
Senin neyin var böyle? Bana bak.
Sürekli kavga ediyorsun. Hep sorun çıkartıyorsun.
- Özür dilerim baba. - Yanlış bir şey yapmadın.
Acıyor mu? Hastaneye mi gidiyoruz?
- Hayır, gitmiyoruz. - Çok üzgünüm.
- Polisi aramayacak mısınız? - Evet baba. Polisi ara.
- Hayır, aramak istemiyorum. - Size vurdu.
Hadi eve gidelim. Dondurmanızı arabada yiyemezsiniz.
Konu kapanmıştır.
- Burada olmamalıyız. - Neden ki?
- Ne yapıyorsun? - Takılıyorum sadece.
Eve gitmeliyim.
- İşte orada. - Kim?
Babana vuran salak.
Hadi.
- İşte orada. Adresini internetten bulacağız.
- Hey! Ne işiniz var burada? - Lanet olsun kaç.
- Selam baba. - Selam.
Gel canım.
- İyi misin? - Elbette.
- Burada ne arıyorsun? - Sana bunu vermek istedim.
Sana yumruk atan adamın nerede çalıştığını biliyorum.
- Nereden öğrendin? - Öğrendim işte. Orada çalışıyor.
Nereden öğrendin?
Christian ile gördük. Arabasında yazıyordu.
- Gene o ambara mı gittin? - Hayır, hayır.
Christian gitmiş olabilir. Her gün orada.
- Peki sen gitmedin mi? - Gitmedim.
- Emin misin? - Evet.
Bu konuda bir şey yapmayacak mısın?
- Ne gibi? - Gidip onu pataklamak gibi.
- Ciddi misin? - Evet.
- Korkuyor musun? - Mesele bu değil.
İnsanları döverek etrafta dolaşamazsın. Bundan kimseye yarar gelmez.
O zaman yaşadığımız dünya ne biçim bir yer olurdu?
O bir salak. Onu döversem büyük bir salak gibi olurum.
Hapse girerim, baban olmaz. O kazanır.
Böyle pısırığın teki olmasaydın, annemin hoşuna giderdi belki.
Anneme evde olacağıma söz verdim, yola çıksam iyi olur.
Pısırık kimmiş bakalım?
Sensin.
- Hoşça kal! - Annene selam söyle.
Selam?
- Selam. - Selam. Lars'ı arıyorum.
- Ne dedin? - Lars burada mı çalışıyor?
- Lars? - Lars?
Lars! İsveç arıyor.
- Selam. - Selam.
Beni hatırladın mı?
Ben Anton. Çocuk bahçesinde karşılaşmıştık.
Beni tokatlamıştın. Hatırladın mı?
Evet, hatırladım.
- Ne istiyorsun? - Neden yaptın?
- Çocuklarıma dokunma. - Ben salıncak kavgasını ayırdım.
Aferin sana. Ne yapman lazım biliyor musun?
Benden ve oğlumdan uzak dur.
O zaman hiçbir şey olmaz. Tamam mı? Anladın mı?
Neden yaptığını sana söylememi ister misin?
Hayır, kapat lanet çeneni de hemen İsveç'e geri dön.
- Seni burada kimse anlamıyor nasılsa. - Yapabildiğin için mi vurdun bana?
- Doğru. - Belki de artık susmalısın Lars.
Sana tekrar vurmamı mı istiyorsun?
Kendini iş başında hissetmekten hoşlanan bir salaksın.
- Öyle değilsin. - Kes şunu Lars.
- Sorun yok çocuklar. - Ne istiyorsun?
Ne mi istiyorum? Çocuklara senden korkmadığımı göstermek istiyorum.
- Beni incitemezsin. - Benden korkmuyor musun?
Seni incitemez miyim? Seni incitebilirim.
Bence artık gitmelisin. Çocuklarını al ve evine git.
- Bana vurduğunda çocukları korkuttun. - Güzel.
Kızmışlar ve çalıştığın yeri bulmuşlar. O yüzden buradayız.
Çalıştığım yeri bulmak çok akıllıca.
Tebrikler.
Aptalın önde gidenisin, çocuklarla geldiğim halde özür dileyemiyorsun...
...üstüne üstlük tartışmaya devam ediyorsun.
- Daha ister misin? - Hadi eve gidelim.
Daha ister misin?
İsveç'e geri dön, ibne herif.
İncinmedim. İyiyim.
Gidelim. Bize vakit ayırdığın için sağ ol.
Acıtmadı. Korkacak bir şey yok.
Yapmayı bildiği tek şey bu. Kendi kaybetti.
Aptal herifin teki. Anladınız mı?
Neyi anladık mı?
Aptal bir adam olduğunu ve vaktimiz harcamaya değmediğini.
- Aptalın önde gideni. - Kesinlikle.
Bence kendi kaybı olduğunu düşünmüyor.
- Olabilir, ama kendi kaybetti. - Pek emin değilim.
- Gidelim. Burada işimiz bitti. - Otuzbirci eşek herif.
- Arabaya binin. - Şerefsizin tekiymiş.
- Otuzbirci eşek herif. - Bu kadar yeter.
- Otuzbirci eşek herif! - Kemerlerinizi takın. Yeter artık.
- Morten'in denemesine izin vermeli miyiz? - Evet!
Dur bir saniye. İşte.
Hadi, Morten.
Harika!
Hayır, aynı anda bırakın.
Şuna bak.
- Ateşi düştü mü? - Evet, düştü.
Harika.
İşte orada.
Herkes ondan korkuyor ama kimse bir şey yapmıyor.
Çit olarak kullanabileceğimiz bir şey bulmaya çalışacağım.
Biraz buraya gelsene.
Büyükbabamın aldığı bir şey olmalı.
Burada tutmamalıyız. Bütün evi havaya uçurabilir.
- Sadece havai fişekler. - Ne kadar kara barut koyulduğunu biliyor musun?
Birkaç kilo.
- Kocaman bir bomba yapabilirsin. - Sahi mi?
Evet. İnternet'ten göstereyim.
Babana vurmaya devam etti.
Baban korkmuyor olabilir ama ona vurmaya devam etti.
Ona karşılık verirsek, dersini alabilir.
- Ne kadar gürültülü olacak? - Çok.
- Kimse duymaz mı? - Burada duymazlar.
Bombayı tut.
Fitili yakmak ister misin?
Koşmak zorunda kalacaksın.
- Sen yap. - Emin misin?
- Hızlı koş, tamam mı? - Tamam.
Ha siktir, manyakçaydı!
Büyüklerden birini kullanırsak nasıl patlayacağını düşün!
Arabası paramparça olabilir.
- Kimin arabası? - Lars denen şerefsizin.
- Arabasını havaya uçurmak mı istiyorsun? - Elbette.
Birileri anlar. Arabalar çok pahalıdır.
- Babanın hoşuna gidebilir. - Pek emin değilim.
Önemli değil. Kimse anlamaz. Var mısın yok musun?
Emin değilim...
Benimle değilsen, bıçağımı hemen geri ver.
- Sakin, sakin. - Sedye! Sedye!
Kaldırın.
Devam edin. Nabız alıyorum.
İlerleyin! Kaldır, kaldır, kaldır!
Hastayı hazırlayın. Serum takın.
Antibiyotikler.
- Sağ ol. Hasta hâlâ uykuda mı? - Evet.
Dur bir bakayım.
İlaçlı pamuk. Sağ ol.
İlaçlı pamuk. Tut şunu lütfen.
Kadının hayatta olduğunu söyle.
Elimizden geleni yaptık. Artık bekleyip göreceğiz.
- Teşekkürler, doktor. - Ne olduğunu sor.
Arabalarıyla gelmişler. Karısı hızlı koşamıyormuş. Çünkü hamileymiş.
Büyük Adam ölen diğer iki kadının karınlarını kesip açmış.
Yarına durumu netleşir.
- Orada ne var? - Özel bir şey yok.
Özel bir şey değilse ben de görebilirim demektir.
Anne, böyle yapamazsın!
Elias, bu bir bıçak. Bana ve polise yalan mı söylüyordun?
- Kafayı mı yedin? - Hayır.
- Neler oluyor böyle? - Hiçbir şey.
Hiçbir şey mi?
Christian.
Aklından ne geçiyordu?
Birini bıçaklamak mı? Hayatını mahvetmek mi istiyorsun?
Bana bak. Bana bak, Christian.
Bana bak!
Christian, seni seviyorum. Ama bu benim için de kolay değil.
Birbirimizle konuşmalıyız.
Onunla yattın mı?
Elias'ın annesiyle yattın mı?
- Nasıl böyle bir şey söylersin? - İstiyorsun, belli oluyor.
Böyle davranarak hiçbir şey kazanamasın.
- Konuşmamız gerektiğini söyledin. - Kes şunu, hemen şimdi!
Böylesine saçma şeyleri düşünmeyi de söylemeyi de kes.
- Saçmalık değil! - Saçmalık!
- Bu yüzden mi beni üzüyorsun? - Yalancının tekisin!
Annem yalan söylediğini biliyordu. Yalan söylediğini herkes biliyor.
Bana bak, Christian.
Annen hayatta olup şu halini görseydi...
...çok üzülürdü. Neden böyle kaba sözler sarf ediyorsun?
- Ben sana ne yaptım? - Kiminle yattığın umurumda değil.
Bana doğruyla yanlışı söyleyecek kişi sen değilsin.
Bu yanlış bir şey ve yasa dışı. Okula bir daha bıçak götürme.
Kendimi net olarak ifade edebildim mi? Götürme!
Onun ölmesini istedin.
- Hayır, istemedim. - Evet, istedin!
Onun için en iyisinin bu olduğunu söyleyemiyorsun.
O ölmek istemedi ve sen de vazgeçtin. Vazgeçenlere tahammül edemem.
- Tamam mı? - Christian...
- Selam, Sofus. - Görüşürüz. İyi günler.
Söylemedim. Annem bıçağı buldu ve deliye döndü.
- İnanmıyor musun? - Beni rahat bırak.
Artık bana mesaj atma.
Kolunda şiddetli bir ağrı varmış.
Anlayabiliyorum. Ona birkaç ilaç vereceğim ve ağrısı azalacak.
Tamam. Tamam. Sakin olun.
Doktor musun?
Evet.
Bacağımı iyileştirebilir misin?
Muhafaza etmek istiyorum.
- Kesmeni istemiyorum. - Deneyebilirim.
Kapmta silah bulunduramazsın.
- Ben karar veririm! - Hayır.
Ben karar veririm.
Silahlar ve araçlar kamptan uzaklaşmalı.
Büyük Adam bu. Hamile kadınlarının karnını kesen bu.
Bu bir canavar.
Araçlar gitsin. Silahlar ve araçlar kamptan uzaklaşmalı.
Asi hâlde seni tedavi etmem ve bacağını kaybedebilirsin.
Hemşire.
Hemşire?
Büyük Adam'ı tedavi etme. Çok kötü biri.
- Neden Büyük Adam'a yardım etmek istiyorsun? - Çünkü mecburum.
- Tüm bebeklerimi öldürdü. - Çok üzgünüm.
- Çok kötü biri. - Gitmeliyim.
Garip bir adamsın.
Sanırım sıtma. Ona sıtma tedavisi uygulayacağım.
İki, üç içinde iyileşir.
Bir kerede iki kişi kabul etmek üzere anlaştığımızı sanıyordum.
Sakin ol, doktor. Bana ne getirdiklerine bak.
Şimdi gidiyorlar.
Hâlâ kötü durumda. Neden bu kadar uzun sürdü?
Kötü bir enfeksiyondur. İyileşmesi zaman alır, tamam mı?
Gücümü geri kazanmalıyım.
Şuradaki Omar'ı görüyor musun? Benim yerime geçmek istiyor.
- Dostum musun? - Hayır, değilim.
Ama sana yardım etmek için elimden gelenin en iyisini yapıyorum.
Buradaki herkes öldürüldü.
Erkekler, kadınlar, çocuklar.
Seni öldürmediğim sürece fark etmez, dost olabiliriz.
Çok güçlü bir dost olabilirim.
Cevap ver!
Torba.
- Torba. - Anton.
Anton!
- Kadın öldü. - Torba.
Kadın öldü.
- Anton. - Torba.
- Nabzına bak. - Lütfen, Anton, dur.
- Başarabilir. - Bana bak. Kadın öldü.
Kadın öldü.
Yardım et lütfen.
Sağ ol.
Küçük amcık, büyük bıçak.
- Ne dedin sen? - Küçük amcık, büyük bıçak.
Onunla işin bitti mi? Omar belki ona sahip olabilir.
Omar hareketsiz şeyleri sever.
Git buradan. Çık.
Dışarı! Çıkın dışarı! Hemen burayı terk edin!
Ayağa kalkabiliyorsan, gidebilirsin! Git! Git!
Artık hasta değilsin! Gidiyorsun! Git buradan!
Git buradan! Artık hasta değilsin! Kampı terk edin!
- Doktor, silahsızım. - Kampı terk edin! - Her yerde düşmanım var.
Benim mesuliyetim değil. Şimdi gidiyorsun. Artık hasta değilsin.
- Elias. Selam tatlım. - Selam, baba.
Seni gördüğüme sevindim evlat.
Bugün birbirimiz aramakla ilgili konuşmuş muyduk?
Seninle konuşmak istedim.
Çok yoğun bir gün geçirdim. Bugün konuşacağız diye planladık mı...
...pek hatırlayamıyorum.
Christian'ı tanır mısın?
Uzun süre önce büyükbabası ölmüştü ve ahırda birkaç havai fişek bırakmış.
Kimse onları bulmamış.
Baba, beni duyabiliyor musun? Sana önemli bir şey söylemeliyim.
Christian bir bomba yaptı ve bir arabayı havaya uçuracak.
Alo?
Baba?
Buradayım.
Acaba... Çok kötü bir gün geçirdim.
Yarın aynı saate konuşsak olur mu?
İyi misin? Normalden daha garip görünüyorsun.
İyiyim.
Yarın konuşsak olur mu?
Gitmeliyim.
Tamam, baba.
Seni seviyorum. Öptüm.
Hadi.
Varım. O bombayı yapmak istiyorum.
Hadi o şerefsizin arabasını havaya uçuralım.
Aynı fikirdeyim. Bunu hak ediyor.
Hadi, dersimiz var.
Ya diğer arabalar?
Hemen yanında duran araba da zarar görecek. Bir sürü cam kırılacak.
- Ya orada insanlar olursa? - Kimse olmayacak.
- Nereden biliyorsun? - Sabah erkenden yapacağız.
Pazar günü yapacağız, herkes uyurken, böylece kimse zarar görmeyecek.
- Pazar günü futbol maçım var. - Sabahın yedisinde değil ya.
- Korkaklık etme. - Etmiyorum.
Artık çıkamazsın. Yapalım şu işi.
Tabii.
Fitili tut.
Oynamayı bitirdin mi?
Ben ölseydim, burada kalır mıydın?
Seninle tartışmak istemiyorum. Bana öyle bakma. Ölmeyeceksin.
- Ölebilirim. - Hayır, ölmezsin.
Londra'ya geri mi taşınırsın yoksa burada büyükannemle mi kalırsın?
Öylesine büyük bir çöküntü yaşardım ki hiçbir yerde kalmak istemezdim.
Ben burada olmasaydım bile bir yerde kalman gerekirdi.
Neden soruma cevap vermiyorsun?
Ne söylememi istiyorsun?
Sanki ölseydim evsiz kalacakmış gibisin. Neden bana yalan söylemeye devam ediyorsun?
Düpedüz saçmalık. Sana hiç yalan söylemedim.
- Bana bak. Sana hiç yalan söylemedim. - Annemim iyileşeceğini söyledin!
- Acı çekmeyeceğini söyledin. - Ben de senin kadar üzgünüm.
Üzgün olduğunu hiç sanıyorum. Annemin ölmesini istedin.
Biliyorum. Zaten itiraf ettin! Annemin ölmesini istedin!
Onun ölmesini istedim. Ama son günlerinde.
Çünkü annen böyle istemişti.
Artık kaldıramıyordum. Ve o da kaldıramıyordu.
Acı içinde çığlık atıyordu ve kanser, beyin hücrelerini yavaş yavaş yok ediyordu.
Çok defa ona yardım etmemi istedi. Ölmek için.
Yapamıyordum, çünkü senin ne kadar üzüleceğini biliyordum.
Şayet bu vazgeçmekse, öyleyse ben vazgeçtim.
Vazgeçtim.
Ama bu onun ölmesini istediğim anlamına gelmez.
Christian.
Bundan emin misin?
Evet.
- Çok büyük yapmışsın. - Hadi.
Tamam.
Patlamadan önce yaklaşık bir dakikamız var. Sakince bisikletlerimize doğru yürüyeceğiz.
Arkaya bakmak yok.
- Hayır! - Ne oluyor?
- Elias! - Dur
Geri dönün! Gidin! Bomba var!
Olamaz!
- Olamaz! - Elias!
Ambulans çağırın!
Elias? Elias!
- Hastamız kimdir? - Elias, 12 yaşında.
- Bir arabayı patlatmış. - Durumu nasıl?
Nefesi düzenli ama nabzı düzensiz.
Tamam. Lütfen biri annesiyle ilgilensin.
Karın bölgesinde büyük bir açık yara var.
- Başka sorun? - Burada bekleyin.
Karın bölgesini sargılayıp tepeden tırnağa muayene edeceğiz.
Beni dinle, Christian. Çok kötü bir şey yaptın.
Bu işe bulaşmış başkaları da varsa o da farklı bir meseledir.
Olmadığından emin olmam gerek.
- Her şeyi kendim yaptım. - Elias'la mı?
Benim fikrimdi. O sadece peşime takıldı.
Bütün işi ben yaptım.
Yani internetten kimseyle konuşmadın mı? Kimseden fikir almadın mı?
Hayır. Sadece sitelere baktım. Söylemiştim ya.
Meslektaşlarımdan biri tüm bu soruları tekrardan soracak.
Diğer oğlundan ne haber? O ne durumda?
Annemde kalıyor. Olaydan haberi yok.
Burada kalmak istiyorum. Sadece...
- Burada kalmak istiyorum. - Olur.
Christian dışarıda. Elias'ı görmek istiyor.
İçeri göndereyim mi?
- Ne durumda? - Neden karakolda değilsin?
Oradaydım. Babam aldı.
- Baban nerede? - Elias'ı kendim görmek istedim.
Burada olmamalısın. Beni duyuyor musun?
Onu sen öldürdün, manyak çocuk!
- Onu öldürdün. - Ben mi?
Uzak dur, tamam mı? Uzak dur.
Başkalarının hayatını kontrol edebileceğini düşünen...
...şımarık piçin teki olduğun için oğlumu öldürdün.
Çık git!
Yeter. Kes şunu!
Benimle gel.
Marianne, BT sonuçlarını aldık.
Beyin kanaması yok. İdrar boşluğuna çok az bir miktar sıvı var.
Büyük ihtimalle ameliyattan kalmıştır. Başka bir sorun belirtisi de yok.
Teşekkürler.
Benden bu kadar. Yardımınız için sağ olun.
- Çocuklara ne olacak? - Bilemiyorum.
- Onları hapse atabilirler mi? - Hayır.
Hafifletici nedenler var.
Mülke kasten zarar suçundan dava edilebilirler.
Sosyal Hizmetler ön plâna çıkacaktır.
Oğlunun o insanları kurtardığını unutma.
- Umarım çabucak eski sağlığına kavuşur. - Teşekkürler.
Elias? Elias?
Güzel.
Şunu çıkaracağım.
Bak kim geldi.
Selam.
- Özür dilerim. - Tatlım...
- Christian'a kızma. - Bunu sonra konuşuruz.
- Sonra. - Benim hatamdı.
Yapmayı ben istedim.
Christian'ı ben ikna ettim.
Bunları sonra konuşuruz. Şimdi dinlen.
- Nasıl böyle bir şey yapabilir? - Bilmiyorum.
İyileşecek.
- İyileşecek. - Evet.
Seni eve götüreyim sonra da şu bizim yazlığa gideyim.
Ne yapacağımı bilmiyorum.
Eva, oğlumun benden nefret edeceğini söyledi.
Sence benden nefret ediyor mu?
Son günlerinde çok acımasızdı.
Çok... Çok acımasızdı.
Çok keskindi.
Nasıl toparlayacağımı bilmiyorum.
O benim küçük oğlum.
- Alo? - Marianne mi?
- Evet. - Selam Marianne, ben Claus.
- Claus mu? - Christian'ın babası. Bu saatte rahatsız ettiğim için özür dilerim.
Ama Christian'ı bulamıyorum. Sizin evde mi?
Hayır, burada değil.
Ne oldu?
Arayan Christian'ın babasıydı. Çocuk kayıpmış.
Arayan bendim.
Atölyeye baktım ama orada değildi.
Christian! Christian.
Ben Elias'ın babasıyım, Christian.
Bu tarafa gel.
Bu tarafa gel, Christian.
Elias iyileşecek.
İyileşecek.
Elias iyileşmeyecek olsa sence buraya gelir miydim?
Onun yanında olurdum. Değil mi?
İyileşecek.
Bana inanmalısın.
Onu ben öldürmedim mi?
Hayır.
Öldüğünü sanmıştım.
Yaşıyor.
Sağlığına kavuşacak.
Onu hayalimde canlandıramıyorum.
- Çocuklar daha küçük gözükürse nasıl olur bilmiyorum. - Öldüklerinde mi?
Yetişkinler öldüklerinde çocuk gibi görünüyor.
Annemden biliyorum. Küçük bir kız gibi görünüyordu.
Sanki hiç büyümemiş gibi.
Sanki hiç annem olmamış gibi.
Annemi çok özledim.
Bazen sanki ölüm ile arasında bir perde varmış gibidir.
Ama sana yakın veya...
...sevdiğin birini kaybettiğinde o perde açılır...
...bir anlığına da olsa...
...ölümü net olarak görürsün.
Ama sonra perde kapanır...
...ve hayatına devam edersin.
Sonra işler eski haline döner.
Sence öyle mi?
Christian?
Elias'ın annesi aşağıda, seninle konuşmak istiyor.
Kes şunu. Kes şunu dedim!
Hiç komik değil. Kes şunu!
- Morten, dur artık. - Bu kadar yeter.
Tamam, kızma.
- Yeter artık. - Morten çok canımı sıkıyor.
- Morten, hadi. Nasılsın? - Şuna bak. Hiçbir şey yapamıyor.
Kes artık!
İkisini yalnız bırakıp kafeteryaya inelim.
- Kola istiyorum! - Küçük şişelerden alabilirsin.
- Büyüklerden istiyorum. - Geldiğimizde bir tane almadın mı?
Bir tane daha istiyorum.
- Ağrın var mı? - Şu haplardan verdiler.
Olan biten her şeyi polise anlattım.
Ben de.
Çok garip. Günlerdir uykudaydım ama hâlâ bitkin bir hâldeyim.
- Üzgün olduğumu söylemek istiyorum. - Gerek yok.
Evet, var.
- Aptallık ettim. - Doğru.
Okula dönmeni sabırsızlıkla bekliyorum.
Al benden de o kadar.
Çeviri: batigol-7 & REDO1